رفتن به محتوای اصلی

ژینا احمدی، هنرمند و مؤسس خانه موسیقی «ژیله‌مو» در مریوان، یازده روز پس از بازداشت همچنان در قرنطینه زندان زنان سنندج به سر می‌برد. گزارش‌های حقوق‌بشری از محرومیت او از وکیل، تماس تلفنی و ملاقات با خانواده خبر می‌دهند. علت بازداشت و وضعیت قضایی این هنرمند هنوز روشن نیست.

۱۰۰۱Nomads | ۲۴ مهر ۱۴۰۵ ــ ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶

در مریوان، نام ژینا احمدی با خانه موسیقی «ژیله‌مو» پیوند دارد؛ مرکزی برای آموزش موسیقی، نقاشی و سینما به کودکان و نوجوانان. اکنون مؤسس این مرکز در سنندج زندانی است. از روزی که نیروهای امنیتی او را از خانه‌اش بردند، یازده روز گذشته و اطلاعاتی که درباره وضعیتش منتشر شده، هنوز به چند خبر کوتاه محدود است. خبری از دسترسی او به وکیل نیست و گزارش‌ها می‌گویند امکان ملاقات با خانواده را نیز نداشته است.

احمدی روز دوشنبه ۱۳ مهر، برابر با پنجم اکتبر، در منزلش در مریوان بازداشت شد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مأموران او را پس از دستگیری به سنندج منتقل کردند. یکی از این گزارش‌ها، به نقل از فردی مطلع، می‌گوید هنگام بازداشت حکم قضایی ارائه نشده است. درباره هویت نهاد بازداشت‌کننده و توضیحی که مأموران برای دستگیری او داده‌اند، اطلاعات بیشتری در دست نیست. تازه‌ترین گزارش، در روز جمعه ۲۴ مهر، از ادامه نگهداری او در قرنطینه خبر می‌دهد.

گزارش‌ها محل نگهداری احمدی را قرنطینه زندان زنان سنندج معرفی کرده‌اند. در برخی، نام زندان مرکزی آمده و در برخی دیگر، کانون اصلاح و تربیت سنندج ذکر شده است. آنچه در این روایت‌ها مشترک است، ادامه بازداشت و محرومیت از وکیل و ملاقات خانوادگی است. محرومیت از تماس تلفنی نیز گزارش شده؛ محدودیتی که امکان شنیدن خبر وضعیت او از زبان خودش را از خانواده می‌گیرد.

تماس کوتاه یک زندانی با خانواده می‌تواند پاسخ چند پرسش ابتدایی باشد: آیا سالم است، به دارویی نیاز دارد، وسایل ضروری در اختیارش هست و از وضعیت پرونده‌اش چه می‌داند؟ درباره احمدی، پاسخ مستقیمی به این پرسش‌ها در دست نیست. گزارش‌های منتشرشده از محدودیت ارتباط او خبر می‌دهند، اما جزئیاتی درباره سلامت یا شرایط روزمره نگهداری‌اش ارائه نمی‌کنند.

نبود دسترسی به وکیل، ابهام دیگری به این وضعیت افزوده است. هنوز معلوم نیست چه اتهامی مبنای بازداشت قرار گرفته و چه تصمیم قضایی درباره ادامه آن گرفته شده است. از اطلاعات عمومی نمی‌توان دریافت که آیا اتهامی به احمدی تفهیم شده یا نه. آنچه روشن است، نبود توضیحی مشخص درباره پرونده در گزارش‌های موجود است؛ یازده روز پس از دستگیری، هنوز نمی‌دانیم او باید در برابر چه اتهامی از خود دفاع کند.

احمدی اهل روستای نگل و ساکن مریوان است. «ژیله‌مو» هم نام هنری اوست و هم نام مرکزی که تأسیس کرده است. فعالیت این مرکز، بنا بر اطلاعات منتشرشده، کودکان و نوجوانان را با چند حوزه هنری آشنا می‌کند؛ موسیقی در کنار نقاشی و سینما. این بخش از زندگی او، فراتر از عنوان کوتاه «هنرمند بازداشت‌شده»، از کاری حکایت دارد که مخاطبانش کودکان‌اند و شکل روزمره‌اش آموزش است.

در خبر بازداشت یک مدرس، معمولاً نام او، تاریخ دستگیری و محل زندان ثبت می‌شود. زندگی حرفه‌ای‌اش در چند کلمه خلاصه می‌شود و کمتر فرصتی برای شناخت کاری باقی می‌ماند که پیش از بازداشت انجام می‌داده است. درباره احمدی نیز اطلاعات موجود برای ترسیم تصویری کامل از سابقه آموزشی، شیوه کار یا مسیر تأسیس خانه موسیقی کافی نیست. بااین‌همه، همین فعالیت ثبت‌شده نشان می‌دهد که برای شناخت او باید از شرح پرونده قضایی فراتر رفت.

یک آموزشگاه هنری بخشی از زندگی فرهنگی شهر است. کودکان در آن با ساز، تصویر و امکان بیان تجربه‌های خود آشنا می‌شوند؛ خانواده‌ها آموزش فرزندانشان را به آن می‌سپارند و مدرسان، با استمرار کار، رابطه‌ای آموزشی می‌سازند. از این رو، پرسش درباره وضعیت خانه موسیقی «ژیله‌مو» پس از بازداشت مؤسسش نیز اهمیت دارد، هرچند هنوز پاسخ مستندی برای آن وجود ندارد.

گزارش‌های بررسی‌شده روشن نمی‌کنند که کلاس‌ها ادامه دارند یا متوقف شده‌اند. درباره تعطیلی یا محدودشدن فعالیت مرکز نیز اطلاعات قابل اتکایی منتشر نشده است. آنچه درباره احمدی می‌دانیم، نباید با حدس درباره سرنوشت آموزشگاهش تکمیل شود. همچنین هیچ‌یک از اطلاعات موجود، به‌تنهایی، ثابت نمی‌کند که علت بازداشت او فعالیت هنری یا آموزش کودکان بوده است.