سهیلا رحمتزهی فقط ۱۲ روز بود که ازدواج کرده بود. زندگی مشترکش هنوز به دو هفته نرسیده بود که پیکر زخمیاش به بیمارستان امام علی چابهار منتقل شد؛ با آثار ضربوجرح، شکستگی و گلولهای که از پشت به کمرش اصابت کرده بود.
بر اساس اطلاعات رسیده به خبرنگار ۱۰۰۱Nomads، جزئیات تازهای از قتل سهیلا (آزیتا) رحمتزهی، زن بلوچ ۲۴ ساله ساکن چابهار، به دست آمده است.
به گفته منابع آگاه ۱۰۰۱Nomads، سهیلا پیش از جانباختن در داخل منزل بهشدت مورد ضربوجرح قرار گرفته بود. سپس گلولهای از پشت به ناحیه کمر او شلیک شده بود. منابع همچنین از مشاهده آثار جراحات شدید، از جمله شکستگی پهلو و پا، بر بدن او خبر دادهاند.
۱۰۰۱Nomads در زمان انتشار این گزارش به گزارش رسمی پزشکی قانونی دسترسی ندارد؛ بنابراین جزئیات مربوط به نوع جراحات و نحوه اصابت گلوله بر اساس روایت منابع مطلع از وضعیت پیکر سهیلا منتشر میشود.
بر اساس اطلاعات خبرنگار ۱۰۰۱Nomads، عبدالله نرماشیری، همسر سهیلا، همان شب و پس از انتقال او به بیمارستان امام علی چابهار، از سوی مأموران پلیس آگاهی بازداشت و به بازداشتگاه منتقل شده است.
تاکنون اطلاعاتی درباره عنوان اتهام، محل دقیق نگهداری، نتیجه بازجوییها یا صدور قرار قضایی برای او منتشر نشده است. بازداشت یک فرد نیز بهتنهایی به معنای اثبات مسئولیت کیفری او نیست و تعیین عامل یا عاملان قتل مستلزم انجام تحقیقات قضایی، بررسی شواهد و صدور رأی دادگاه است.
در ساعات نخست پس از انتشار خبر قتل سهیلا، روایتهایی درباره احتمال نقش یکی از بستگان همسر او مطرح شده بود. اطلاعات تازه رسیده به خبرنگار ۱۰۰۱Nomads اما این روایت را زیر سؤال میبرد. بر اساس این اطلاعات، فرد یادشده نقشی در قتل سهیلا نداشته است. منابع آگاه همچنین مدعیاند که همسر سهیلا پس از وقوع حادثه تلاش کرده مسئولیت قتل را متوجه این فرد کند.
۱۰۰۱Nomads به سند رسمی بازجویی یا پرونده قضایی دسترسی ندارد و در حال حاضر نمیتواند این ادعا را بهطور مستقل از طریق مدارک قضایی تأیید کند. بااینحال، بازداشت همسر سهیلا در همان شب نشان میدهد که تحقیقات پلیس دستکم متوجه نقش احتمالی او در این پرونده شده است.
سهیلا هنگام مرگ فقط ۲۴ سال داشت. هنوز ۱۲ روز بیشتر از ازدواجش نگذشته بود؛ ۱۲ روز میان مراسمی که قرار بود آغاز یک زندگی باشد و شبی که پیکرش با جراحات متعدد به بیمارستان منتقل شد.
این فاصله کوتاه، قتل او را به خبری تکاندهنده تبدیل میکند؛ اما نباید روایت سهیلا را به «عروسی که کشته شد» تقلیل داد. او زنی جوان بود که حق داشت در خانه خود امنیت داشته باشد، بدون خشونت زندگی کند و آیندهای را که تازه آغاز کرده بود ادامه دهد. قتل زنان در محیط خانه اغلب پشت واژههایی مانند «اختلاف خانوادگی»، «مشاجره» یا «مسئله شخصی» پنهان میشود. اما خانه زمانی که به محل ضربوجرح و قتل یک زن تبدیل میشود، دیگر یک قلمرو خصوصی نیست؛ صحنه جرمی است که باید درباره آن تحقیقات مستقل و شفاف انجام شود.
پرسشهایی که هنوز بیپاسخ ماندهاند
هنوز زمان دقیق وقوع قتل، علت رسمی مرگ، نتیجه معاینه پزشکی قانونی، نوع سلاح، مالکیت آن و شواهد بهدستآمده از محل حادثه اعلام نشده است. همچنین مشخص نیست آیا سهیلا پیش از این خشونت یا تهدیدی را تجربه کرده بود، آیا اطرافیانش از خطری که او را تهدید میکرد اطلاع داشتند و آیا در روزهای کوتاه زندگی مشترکش فرصتی برای درخواست کمک پیدا کرده بود یا نه.
۱۰۰۱Nomads روند این پرونده را پیگیری خواهد کرد و هرگونه اطلاعات تازه درباره نتیجه تحقیقات، وضعیت فرد بازداشتشده و تصمیم مراجع قضایی را پس از بررسی منتشر میکند.آنچه اکنون میدانیم این است: سهیلا رحمتزهی ۲۴ سال داشت، تنها ۱۲ روز از ازدواجش گذشته بود و با بدنی مجروح و گلولهخورده به بیمارستان منتقل شد. او دیگر زنده نیست؛ اما حقیقت درباره آنچه در آن خانه اتفاق افتاد، نباید همراه او دفن شود.
منبع: گزارش اختصاصی خبرنگار و منابع آگاه ۱۰۰۱Nomads