زادروز پخشان عزیزی در حالی فرا رسیده است که این مددکار اجتماعی و زندانی سیاسی کُرد همچنان در زندان اوین، زیر حکم اعدام، به سر میبرد. سپیده قلیان، زندانی سیاسی سابق و همبندی پیشین او، در نوشتهای کوتاه این روز را به فرصتی برای یادآوری صدای پخشان و مطالبه لغو مجازات اعدام تبدیل کرده است.
سپیده قلیان نام پخشان عزیزی را یادآور همزمان درد و انسانیت میداند؛ زنی که در روایت او، صدایش با سوگواری برای قربانیان اعدام و با ایستادگی در برابر فراموشی پیوند خورده است.
او در این دلنوشته از مویههای پخشان برای محمدامین حیدرانلو و رضا رسایی یاد میکند و زندگی او را به شعری تشبیه میکند که با ایستادگی، رنج و دفاع از حق حیات سروده شده است.
در روایت سپیده، پخشان فقط نام یک زندانی محکوم به اعدام نیست. نام او یادآور تمام کسانی است که در تاریکی این روزگار به حاشیه رانده یا فراموش شدهاند؛ انسانهایی که زندگی و صدایشان در سایه احکام مرگ قرار گرفته است.
سپیده قلیان از مردم میخواهد درباره پخشان بنویسند؛ برای هر نفسی که هنوز میکشد و هر کلمهای که همچنان به فریاد تبدیل میشود. او نوشتهاش را با مطالبهای روشن به پایان میرساند:
«لغو اعدام، برای پخشان و برای همهی انسانها.»
متن کامل نامه سپیده قلیان :
امروز تولد پخشان عزیزیه. پخشان هنوز زیر حکم اعدامه. کلی زندانی با عقاید مختلف نگران جانشن؛ گلاره عباسی، سایه صیدال، الهام صالحی، محبوبه رضایی، زهره سرو و خیلیای دیگه.
پخشان براشون فقط یه زندانی نیست که باید حکمش بشکنه؛ پارهی تنه که هر بار تأیید حکمش ضربه سنگینی به روح و روانشون میزنه.
آخه ما کلی تصویر از پخشان دیدیم که با هیچی مخدوش نمیشه؛ زندانی رو میذاره رو کولش و میبره بهداری، تن نحیفش پناه و مأمن زندانیهای جوونتر میشه، ساده و صادقانه زندگی میکنه، به احدی باج نمیده. اینا تو حافظهمون مونده و تیرهوتار نمیشه.
تولدت مبارک پخشان عزیزی، زندانی سیاسی کُرد. تولدت مبارک مددکار اجتماعی. تولدت مبارک خواهر ما. نگرانیم و امیدواریم حکمت بشکنه.
نگرانیم و با بیرحمی بگم، دیروز وقتی محبوبه گفت نامزد دوستمون رو بردن قزلحصار، ترسیدیم برای اجرای حکم برده باشنش. و از بیقراریها گفت، خوشحال بودم تو کنارشی. مطمئن بودم تو بیقراریها بغلش کردی و براش کُردی خوندی و گفتی تموم میشه این سیاهی.
پخشان عزیزی، تو بردی. ما بردیم وقتی اینجوری کنار همیم.
تولدت مبارک گیانکم.
سپیده قلیان
#پخشان_عزیزی
پخشان عزیزی در مرداد ۱۴۰۲ بازداشت و در مرداد ۱۴۰۳ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد. حکم او در دیماه همان سال به تأیید دیوان عالی کشور رسید و درخواستهای اعاده دادرسی وکلایش نیز رد شد.
وکلای او تأکید کردهاند که در پرونده هیچ مصداقی از مشارکت پخشان عزیزی در عملیات مسلحانه ارائه نشده و فعالیتهای او در شمالشرق سوریه، در حوزه مددکاری اجتماعی و کمک به زنان و کودکان آواره از جنگ و حملات داعش بوده است.
منبع: نوشته منتشرشده از سپیده قلیان به مناسبت زادروز پخشان عزیزی؛ توضیحات تکمیلی بر پایه بررسی تحریریه ۱۰۰۱NOMADS